D0 N0T
หากใครมีของ สำคัญชิ้นหนึ่ง ที่เคยให้คุณค่า กว่าสิ่งไหน
แต่ว่าสุดท้าย เมื่อวันเลยผ่าน ก็กลับละเลย เพราะมีชิ้นใหม่ที่ถูกใจ
ไม่ต่างจากตัวฉัน ปล่อยให้คนรักต้องเจ็บ และจากหายไป
เพียงเพราะความหวั่นไหว โศกเศร้าเดียวดายเท่าไหร่ มันก็สายตอนเข้าใจถึงความหมาย
* โอ้ว อย่านะ อย่าให้เป็นอย่างฉัน
อย่าเลือกยอมให้อารมณ์ หวั่นไหวชั่วคราวนั้นอยู่ เหนือกว่าเหตุผล
จำไว้ว่าอย่านะ อย่าให้เป็นอย่างนั้น อย่าเป็นอย่างฉัน (อย่าเลยนะ)
หากในวันนี้ ยังมีเธออยู่ โปรดดูแลและรักษาเธอเอาไว้
ถนอมความรัก ไม่ให้พ้นผ่าน เก็บไว้ให้ยาวนานจะได้ไหม
อย่าให้เป็นอย่างฉัน ปล่อยให้คนรักที่สุด จากและหายไป
เพียงเพราะความหวั่นไหว โศกเศร้าเดียวดายเท่าไหร่ มันก็สายตอนเข้าใจถึงความหมาย
แต่ว่าสุดท้าย เมื่อวันเลยผ่าน ก็กลับละเลย เพราะมีชิ้นใหม่ที่ถูกใจ
ไม่ต่างจากตัวฉัน ปล่อยให้คนรักต้องเจ็บ และจากหายไป
เพียงเพราะความหวั่นไหว โศกเศร้าเดียวดายเท่าไหร่ มันก็สายตอนเข้าใจถึงความหมาย
* โอ้ว อย่านะ อย่าให้เป็นอย่างฉัน
อย่าเลือกยอมให้อารมณ์ หวั่นไหวชั่วคราวนั้นอยู่ เหนือกว่าเหตุผล
จำไว้ว่าอย่านะ อย่าให้เป็นอย่างนั้น อย่าเป็นอย่างฉัน (อย่าเลยนะ)
หากในวันนี้ ยังมีเธออยู่ โปรดดูแลและรักษาเธอเอาไว้
ถนอมความรัก ไม่ให้พ้นผ่าน เก็บไว้ให้ยาวนานจะได้ไหม
อย่าให้เป็นอย่างฉัน ปล่อยให้คนรักที่สุด จากและหายไป
เพียงเพราะความหวั่นไหว โศกเศร้าเดียวดายเท่าไหร่ มันก็สายตอนเข้าใจถึงความหมาย
บางทีก็คิดถึงไดเก่า ๆๆที่เคยมี
แต่ว่าตอนนี้ถูกลืมบ้างไรบ้าง
ใช่อ่ะ
คิดอ่ะ
อยากไปเรียน
ใช่ป่าว วว
5 55 5 55